Şafak Karanlık...
Kuzum, 15 günlüğüne, dünyanın bir ucuna gitti. Taaaa Çin’e. Ben de burada kalakaldım. Kiminle konuşsam, “Ooo iyisin, artık kafanı dinleyip, istediğin şeyi yaparsın” diyor. Sanırım sorsanız kuzum da aynı şeyi söyler. Bizim için hiçbir şey ifade etmeyen bir cümle şu yukarıdaki. Çünkü biz zaten birlikteyken de istedikleri şeyleri yapabilen nadir çiftlerdeniz galiba. Arkadaşımızla buluşmak istersek buluşuruz, hatta istersek onda kalırız bile mesela. Şimdi ise, sinerjimiz bozulduğu için, normalde yapabildiğimiz şeyleri de yapamaz oluyoruz.
Böyle iş seyahatleri öncesi hep konuşuruz – ki ilk defa bu kadar ayrı kalacağız - (Allah başka ayrılıklar göstermesin inşallahJ) gidene mi zor, kalana mı diye? Elbette iki taraf için de zor ama sanırım bu sefer kalana biraz daha zor.
Çünkü birlikteyken evin her yeri bişey ifade ediyor. Başka başka notlara, üst üste değişik anlamlar yüklüyorsunuz. Paylaşılan güzellik, yapılmış bir espri, belki sitem, zaman zaman da dökülmüş gözyaşı ama iki kişiden bir oluyorsunuz.
Onun için ise, mesafe sorun olsa da, yeni tanışacağı kişiler, gireceği toplantılar veya yapacağı anlaşmalar kafasını dağıtmak için birer sebep.
Geçen sene evin leyleği bendim. Kuveyt, Katar, Fas dolaştım, durdum. Bu sene sıra Kuzu'da gibi. Beni de boş bir ev, beslenecek, her daim aç, balıklar ve yazılacak hasret dolu yazılar bekliyor gibi gözüküyor.
0 Yorum Yazılmıştır