"Divitim..."

Ben okur – yazarım derken iki kelimeyi de sonuna kadar kastederim. Yani oldukça iyi okurum ve fena da yazmam. Hatta benim okurluğum Bibliomani’nin 2 adım öncesine kadara gelip dayanmıştır. Hatta kociş, evlendiğimizden beri 3 ev (4 sene içinde) değiştirdiğimiz için, her taşınmada yanındakilere, “Okuyan hatun almayacaksın kardeşim, hem çok bilmiş oluyorlar hem de kütüphanesini taşımak için ayrıca mesai gerekiyor” diye serzenişte bulunur. (Son taşınmamızda, sadece kütüphane 37 koli olmuştuJ) Düşünün ki, üzerinden 1.5 sene geçti. Yani durum fena...

Ama her benim gibi okuyan gibi ben de, kitaba dokunmayı, koklamayı, kitapçılarda uzuuun saatler geçirmeyi çok severim. Bu ritüel, aynı terapi gibidir benim için. Erim bakar benim canım sıkkın, “Aaaaşk, ne dersin bi Fly – Inn yapalım mı? Hem birer kahve içer, hem de D&R’da kitap falan bakarız” der. Tabii kitaba ben, falana o bakar geneldeJ

Neyse sözümün özü şu ki, bu kitap bağımlılığı yüzünden, E-kitap (e-book) olayından biraz uzak kalmışım. Hani dokunamıyorum, fiziksel bir temas sağlayamıyorum ya, benim için tu kaka. Dolayısıyla da gelişmelerden bi haberim – dim.

Dün bir vesileyle internette sörf yaparken, www.ayrac.org isimli site ile tanıştım. Farklı alanlarda bi sürü e-kitap yüklemişler. Bilgisayarınızda winrar programı varsa, rahatlıkla indirip, sonrasında da okuyabilirsiniz. Ayrıca www.kitapsevenler.com  ve www.ekitap.org tavsiye edebileceğim diğer siteler. Bu saydıklarım ücretsiz ve türkçe, www.ebook.com ve www.ebooks.com sitelerinden de yabancı dildeki e-kitaplara, ücret karşılığında ulaşabiliyorsunuz. Sonra söylemedi demeyin.

Haftasonu Hürriyet Gazetesi’nde yayımlanan Soner Yalçın’ın yazısından alıntılıyorum...

“...

Ben yazmayı düşünüyordum ama, benim onları yazmamı bu kadar isteyeceklerini düşünmüyordum...

Babasız kadınların bu kadar çok mail göndereceğini beklemiyordum...

Babalarının prensesi kadınları yazarken, babasız
kadınları kendilerini yazı öksüzü hissedeceklerini tahmin etmiyordum.

Babasız kadınların babasız hayatlarını anlatmamı bu kadar isteyeceklerini sanmıyordum...

Sanmıyordum; çünkü babasız kadınların kendilerini ne kadar öksüz hissetiklerini biliyordum...

Bu öksüzlüğün dipsiz kuyularını yazılarda anlatmamı isteyeceklerini sanmıyordum...

Babasız kadınlar müthiş kadınlardı...

Babasız kadınlar, çok zor ama çok sevgi dolu kadınlardı...

Babasız kadınlar, onları terk eden babalarının, onlarda bıraktığı eksikliği bilen ve

erkeğine ona göre davranan kadınlardı...

Babasız kadınlar, onları sevmemiş görünen babaların, onlara yarattığı dilemmaları hayatta her şeyiyle yaşayan ve yaşatan kadınlardı...

Onun için babasız kadınlar, bir erkeği sevdi mi çok sever, acıtırkense çok acıtırdı...

Reha Muhtar / Vatan Gazetesi, 17.06.2007

Lütfen ne alaka demeyin ama huzurlarınızda teşekkür etmek istediğim insanlar var. Otomatik vitesi, klimayı ve Msn’i bulan kişilere koccaman birar öpücük.

Biliyorsunuz kocişim taaaa Çin’de. Ama biz gündüz fırsat buldukça ve her akşam msn de biraz oldun hasret gidermeye çalışyoruz. Hiç değilse bir nebze olsun alıyor gazımızı.

Bu arada ben bunları çiziktiriyorum ya, hiiiç birinden haberi yok. Bu akşam dedim ki, “Aaaaşk, sen Divitim’i okuyo musun?”, cevap “Ya karıcım burada toplantılardan başka bişeye fırsat mı var? Zaten Internet ağları da çok zayıf”. Peki dedim “Evlilik yıldönümümüz için ne yazdım biliyo musun? Doğumgünün veya oraya gidişinle ilgili” Yok. Ama cevap süper... “Ya Karıcım bu kadar sık yazdığını bilmiyodum...” Yuh, her tarihin arasında en azından 1 ay varJ

Inanmazsınız ne Divitim’in adresinden ne de adresin favorilerde kayıtlı olduğundan haberdar. Hadi bakalım. Ölelim mi, öldürelim mi?

Ben olsam ve o böyle bişi yapıyo olsa, neredeyse her gün ilk iş bakardım. Ama ona sorsanız o çok yoğun, bense çok aylak. Halbuki benim için AŞK bu.

Yine inanmazsınız, dükkanda bütün milletten misafirler sıraya dizildi geçen bir ay. Çinlisi gitti Arabı geldi, o gitti İtalyan arkadından Faslı ve Fransızlar. Haftasonu dahil çalıştım. (Gerçi bu çalışma bir ay içinde boğazda yapılan 3 ayrı tekne gezisini de içeriyor ama seçemem di miJ) Neyse ben bu tempoda annelerimizin anneler günü hediyelerini (elde yapıldı), kocamın doğumgünü sürprizini, annesinin doğumgünü hediyesini, babalar günü hediyelerini de aradan çıkarttığım gibi, kocişim için, hiç bişeyi unutmasın diye, yanına alması gerekenlerin bir listesini hazırladım.

Bu noktada “Erkekler Mars’tan, Kadınlar Venüs’ten” demek ne kadar doğru bilmiyorum. Ve sakın bu anlattıklarım kocişimin dangul dungul biri olduğu fikrine yönlendirmesin sizi. Esasında bir çok konuda çok düşünceli ve yardımcıdır. Ama farklı kişilikler ve bunların hayata yansıması bu anlattıklarım sanırım.

Çok komik ama 4 senedir hala benimle Scrabble oynamaz. Niye çünkü bi kere yenmişim ben onu ve o buna sinir olmuş. Hadi buyurun buradan yakın.:)

Kuzum, 15 günlüğüne, dünyanın bir ucuna gitti. Taaaa Çin’e. Ben de burada kalakaldım. Kiminle konuşsam, “Ooo iyisin, artık kafanı dinleyip, istediğin şeyi yaparsın” diyor. Sanırım sorsanız kuzum da aynı şeyi söyler. Bizim için hiçbir şey ifade etmeyen bir cümle şu yukarıdaki. Çünkü biz zaten birlikteyken de istedikleri şeyleri yapabilen nadir çiftlerdeniz galiba. Arkadaşımızla buluşmak istersek buluşuruz, hatta istersek onda kalırız bile mesela. Şimdi ise, sinerjimiz bozulduğu için, normalde yapabildiğimiz şeyleri de yapamaz oluyoruz.

Böyle iş seyahatleri öncesi hep konuşuruz – ki ilk defa bu kadar ayrı kalacağız - (Allah başka ayrılıklar göstermesin inşallahJ) gidene mi zor, kalana mı diye? Elbette iki taraf için de zor ama sanırım bu sefer kalana biraz daha zor.

Çünkü birlikteyken evin her yeri bişey ifade ediyor. Başka başka notlara, üst üste değişik anlamlar yüklüyorsunuz. Paylaşılan güzellik, yapılmış bir espri, belki sitem, zaman zaman da dökülmüş gözyaşı ama iki kişiden bir oluyorsunuz.

Onun için ise, mesafe sorun olsa da, yeni tanışacağı kişiler, gireceği toplantılar veya yapacağı anlaşmalar kafasını dağıtmak için birer sebep.

Geçen sene evin leyleği bendim. Kuveyt, Katar, Fas dolaştım, durdum. Bu sene sıra Kuzu'da gibi. Beni de boş bir ev, beslenecek, her daim aç, balıklar ve yazılacak hasret dolu yazılar bekliyor gibi gözüküyor.