"Divitim..."

Hani çok bildik bir hikaye vardır. Çocuklar sınav günü okulu kırar, öğretmene de "Lastik patlamıştı, o yüzden gelemedik." derler. Öğretmen de bunu sorun etmez, çocuklara bir kurtarma sınavı yapar. Sınavda da tek soru sorar. "Hangi lastik?".

Dün akşam, Kociş, ekibini, performans ödülü olarak fasıla götürdü. Dolayısıyla ben de evde yalnızdım. Canım sıkıldı. www.pastaci.blogspot.com adresinde gördüğüm, limonlu kurabiyeleri yapmaya karar verdim. Kendi yiyeceğimden de değil, derdim hem oyalanmak, hem de ertesi gün hem onun, hem de kendi dükkanımdaki arkadaşlarımla paylaşmak.

Neyse ben kurabiyeleri yaptım, yanına alması içinde bi kutunun içinde kapının yanına bıraktım. Ancak Kociş, dışarıda işleri olduğu için dükkana ancak öğlen gibi gidebildi.

Muhakkak da sorarım, yine sordum. "Beğendiler mi?" Dedi ki,"Karıcım, herkes yemekten geldi, tok, ancak akşamüstü." Açıklama mantıklı di mi? Mantıklı. Aradan zaman geçti, akşamüstü yine sordum, "Beğendiler mi?", "Valla bir iki, bir iki gidiyo..." Çok güsel. "Aaaaaaşşk, sen beğendin mi?" (Ne gıcığım di mi?:) "Ay karıcım süper olmuş, çok beğendim." O anda bişi beni dürttü. "Ya can, neliydi kurabiyeler?" Sıkı durun cevap, "Hindistan cevizli, fındıklı!!!!!!!"

Bunun üzerine ben, artık onu tanımadığımı belirterek telefonu kapadım. Karşı tarafta o ne oldu bilmiyorum. Ama ben hala gülüyorum.